يعنى : اين آيه خاص در ما بنى فاطمه نازل شده ، كه احدى از اينها از دنيا بر نيامد و نمىميرد مگر آن‌كه ايمان مىآورد به امام زمان خود و اقرار مىكند ، چنان‌چه در آخر اولاد يعقوب به يوسف اقرار كردند و ايمان آوردند ، زيرا كه اين نطفه و اين شير فاطمه عليها السّلام را اين تأثير مىباشد ، به شرطى كه صحيح از اولاد رسول صلّى اللّه عليه و إله و زوج بتول عليها السّلام باشد . أمّا مقصد ثانى در كيفيت حصر و تقسيم اعيان و اشخاص سيادت در چهار فرق خاص از مدّعيان بدان‌كه سيّد اوّل و سند اصل خاتم رسل افضل جزء و كل محمّد بن عبد اللّه صلّى اللّه عليه و إله ، و بعد آن حضرت آل و اولاد و عترت و ذرّيهء آن حضرت تا قيامت بلاخلاف مىباشند . تنبيه : هرگاه اين مقرّر شد ، پس قانون كلّى آن‌كه هركه ادّعاى نسب خود كند ، چه سيادت باشد چه غير آن ، خالى از اين احوال اربعه نيست : يا مقطوعى الأنساب ، يا مظنوني الأنساب ، يا مشكوك الأنساب ، يا مجعول الأنساب مىباشد . چه به محض دعوا چه به قيام بيّنه و قرينهء داخله يا خارجه چون مدّعى به دعواى ملّتى براى نفس خود مىباشد ، پس حكم دعواى نسب و فقر و اسلام متّحد مىباشد . پس بيان و اثبات آن مع الدلايل به صورت اختصار در چند باب مىشود ، و اللّه ولي التوفيق و التدقيق و التحقيق .